konfliktu językowego (norw. språkstriden), jeden z najważniejszych sporów kulturowych w dziejach nowożytnej Norwegii. Przedmiotem debaty było to, czy język nowego państwa powinien wywodzić się z duńskiego, czy też należy stworzyć nowy standard językowy oparty na rodzimych dialektach. Nurt kulturowy opowiadający się za stopniową norwegizacją języka duńskiego rozwinął język pisany riksmål, który stał się podstawą współczesnego bokmålu. Przeciwne stanowisko reprezentował Ivar Aasen (1813–1896), językoznawca, poeta i badacz dialektów, dążący do stworzenia odrębnego języka narodowego niezależnego od wpływów duńskich. Na podstawie badań dialektów zachodniej i środkowej Norwegii, opracował on standard językowy nazwany przez niego landsmål, który w XX wieku przyjął nazwę nynorsk. Oba warianty języka pisanego funkcjonują w Norwegii do dziś jako równorzędne formy języka urzędowego.