Tadeusz Morski herbu Topór, pseud. i krypt.: Un Polonais; T. M. (ur. 1754, zm. 1 września 1825 w Krakowie) – publicysta, poeta, tłumacz, dyplomata, polityk, pełnomocnik Rady Najwyższej Narodowej w ziemi stężyckiej i powiecie garwolińskim w czasie insurekcji kościuszkowskiejJerzy Kowecki, Pospolite ruszenie w insurekcji 1794, Warszawa 1963, s. 123., wolnomularzLudwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 197., poseł Rzeczypospolitej w Królestwie Hiszpanii w 1790 rokuRocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 81., poseł ekstraordynaryjny Rzeczypospolitej w Madrycie w 1792 rokuJerzy Łojek, Materiały cło historii polskiej służby zagranicznej w latach 1788— 1795, w: Przegląd Historyczny, 53/2, 1962, s. 522..
Życiorys Urodził się w Małopolsce (prawdopodobnie na ziemi przemyskiej), jako syn Antoniego, późniejszego kasztelana lwowskiego, i Anny z Siemianowskich. W latach 1761–1762 uczęszczał do Collegium Nobilium jezuitów we LwowieKazimierz Puchowski, Jezuickie kolega szlacheckie Rzeczypospolitej Obojga Narodów, Gdańsk 2007, s. 567.. Kształcił się u warszawskich teatynów, a w latach 1766–1768 w Szkole Rycerskiej. Nieco później prawdopodobnie podjął służbę w wojsku saskim.