Siły Rościsława, po skoncentrowaniu w Małopolsce, ruszyły na ziemię przemyską, gdzie podjęły oblężenie Jarosławia. Wojska zajęły pozycje wokół grodu, wznosząc machiny oblężnicze i przygotowując się do ewentualnego szturmu. W obozie oblężniczym panowała atmosfera napięcia i wyczekiwania, przerywana drobnymi starciami z załogą grodu. Tymczasem wojska Romanowiczów, dowodzone przez Daniela i Wasylka, maszerowały w kierunku Jarosławia, licząc na rozbicie sił Rościsława. Armia, po przekroczeniu Sanu, posuwała się w kierunku obozowiska przeciwnika. Wcześniej wysunięty oddział zwiadowczy, dowodzony przez dworskiego Andrzeja, poinformował oblężonych o zbliżającej się odsieczy. Po dotarciu na miejsce, wojska Romanowiczów rozpoczęły formowanie szyków bojowych, przygotowując się do starcia.
Bitwa Bitwa rozpoczęła się od dynamicznego uderzenia wojsk Rościsława. Jego konnica, złożona z wojsk ruskich, węgierskich i małopolskich, ruszyła przez wąwóz w stronę sił Daniela. Rościsław liczył na szybkie rozbicie wroga i zepchnięcie go ku rzece, gdzie trudności terenowe miały uniemożliwić rozwinięcie szyków obronnych. Jednakże na drodze tej szarży stanął oddział dworskiego Andrzeja, który osłonił główne siły Daniela. Rozgorzała zacięta walka, w której jazda Rościsława zaczęła uzyskiwać przewagę.