Po I wojnie światowej istniały tylko dwie hodowle na południu Francji – Floriac w Dordogne prowadzona przez Le Houellera oraz Mas De la Chapelle w Graveson prowadzona przez dr Charles'a Vincenti. Druga wojna światowa przyniosła kres zorganizowanej pracy hodowlanej i zagroziła dalszemu istnieniu rasy. Szczątkowa liczba psów, już nierejestrowanych w Société Centrale Canine, przetrwała na farmach w okolicach Graveson. W latach 50. i 60. ostatnia linia Barbetów żyła na farmie braci Ayme. W roku 1969 pierwszy z tych Barbetów – R'Lucky został zarejestrowany w Société Centrale Canine jako Titre Initial (T.I)Historia rasy autorstwa Elaine Fichter (fr.). Następnie do hodowli były wprowadzane kolejne psy w typie barbeta uzyskujące status Titre Initial. Do początku lat 80. trwał powolny, za to stabilny proces odbudowy rasy. Do 1986 rasa należała do grupy wyżłów i psów gończych. Pod koniec lat 80. do rasy wprowadzono pudle, znacząco zmieniając wygląd i cechy psa. Od tego czasu w rasie występują dwie linie psów, jedna w starym typie i druga w typie pudla.