Organy zachowały się w pełni w oryginalnej formie. Zostały zbudowane przez zakład Rieger Orgelbau w systemie multiplex i mają dyspozycję 13 rejestrów, z czego 10 to głosy realne, a 3 uzyskano dzięki ekstensji. Informacja o numerze opus 1967, umieszczona na stole gry, pozwala datować ich powstanie na rok 1913. Oddanie instrumentu do użytku nastąpiło jednak w terminie późniejszym, na co wskazuje jego wyższy numer katalogowy 2080, jak i styl rejestrów, typowy dla produktów przedsiębiorstwa z lat 20. XX wieku.
Stół gry stanowi osobny element, wbudowany w balustradę chóru i skierowany w stronę prezbiterium. Wyposażono go w dwa manuały i pedał, a system gry i rejestrów jest w pełni pneumatyczny. Organy posiadają stożkowe wiatrownice, pływakowy miech oraz dźwignię do kalikowania. Elektryczna dmuchawa została umieszczona w oddzielnym pomieszczeniu. W instrumencie zastosowane zostały drewniane rurki, którymi doprowadzane jest powietrze do wiatrownic. Wykorzystanie drewna zamiast metalowych stopów jest konsekwencją jego budowy podczas I wojny światowej, z uwagi na ówczesne braki w zaopatrzeniu w ołów.