Otoczenie kościoła thumb|230px|Kamienny krzyż przy kościele Początkowo kościół pozostawał otoczony cmentarzem, na terenie którego wykonywano orzekane przez miejski sąd wyroki śmierci przestępców poprzez ścięcie, a pochówków ich ciał dokonywano w pobliżu kościoła. W latach 1625–1684 egzekucji poddano tu między innymi Michała Gnidka, skazanego za kradzież i nieposłuszeństwo rodzicom (na jego mogile ustawiono kamienny krzyż), Jakuba Regulę, syna żywieckiego wójta, osądzonego za kradzież, Mikołaja Kasprzykowicza, ukaranego za bigamię, Marcina Ociepkę, który dopuścił się kradzieży wotów i datków ze skarbony, oraz krawca Wojciecha Stokłosę, winnego kradzieży koni. W latach 1689–1771 przy kościele stracono również 11 kobiet oskarżonych o zabicie własnych dzieci. Cmentarz przykościelny uległ likwidacji po 1784, kiedy przez cesarza Józefa II został ogłoszony edykt zakazujący chowania zmarłych w obrębie zabudowy miejskiej.
Przy kościele zachował się jeden z kamiennych krzyży, ustawiony przez rodziców zmarłego na mogile Michała Gnidka, ściętego w 1624. Stanowi on masywny, prosty krzyż równoramienny, mierzący 87 cm wysokości, pozbawiony inskrypcji i daty. Grubość krzyża wynosi od 22 cm do 25 cm.