Rozwój tych powikłań w znacznej mierze spowodowany jest stopniem upowietrznienia (pneumatyzacji) kości skroniowej – im jest ono większe, tym częściej dochodzi do rozszerzania się procesu zapalnego na sąsiednie tkanki. U małych dzieci ze słabą pneumatyzacją najczęstszym powikłaniem jest ropień zamałżowinowy.
Diagnostyka Badaniem potwierdzającym zapalenie wyrostka sutkowatego jest TK kości skroniowych. Obecnie wykonuje się badanie o wysokiej rozdzielczości TK HR kości skroniowych. Innym pomocnym badaniem jest wykonanie badania rentgenowskiego kości skroniowych w projekcji Schüllera.
Leczenie Zapalenie wyrostka sutkowatego z destrukcją kości i wytworzonym ropniem podokostnowym jest bezwzględnym wskazaniem do leczenia operacyjnego. W takich przypadkach wykonuje się antromastoidektomię. Ponadto antybiotykoterapia obejmująca antybiotyki beta-laktamowe lub makrolidy z metronidazolem przez 14 dni lub dłużej.
Rokowanie Pomyślne w przypadku prawidłowego leczenia i przestrzegania wskazań do antromastoidektomii.