Historia Od XV wieku była znakiem herbowym Berzeviczych z Wielkiej Łomnicy, uważana była też za symbol Tatr Spiskich. W XVIII i XIX wieku, podobnie jak w wielu innych miejscach Tatr, prowadzono na Łomnicy prace górnicze (w rejonie Miedzianych Ławek). Dr Ján Lipták, profesor kieżmarskiego liceum ewangelickiego, utrzymywał ok. 1935 r. że pierwszym zdobywcą tego szczytu był już w 1615 r. Dávid Fröhlich, wówczas jeszcze kilkunastoletni uczeń tej szkoły, a później uczony–polihistor i pedagog. Teorię tę obalił wówczas Ivan Houdek podając, iż pierwszym znanym z nazwiska turystą, który stanął na szczycie Łomnicy, był Robert Townson z dwoma myśliwymi 17 sierpnia 1793 r., lecz nie wykluczył tego, że już wcześniej wychodzili na wierzchołek góry nieznani spiscy poszukiwacze cennych kruszców.
Obecnie przyjmuje się, że pierwszego znanego wejścia na szczyt dokonał Jakob Fabri senior (członek rodziny zajmującej się w tym rejonie górnictwem) pomiędzy 1760 a 1790 rokiem. Łomnica odegrała ogromną rolę w dziejach zdobywania i poznawania Tatr. Do pierwszych wejść podjętych w celach naukowych należy wejście Stanisława Staszica z przewodnikami, dokonane 21 sierpnia 1802 lub 1804 r., podczas którego Staszic prowadził badania m. in. nad magnetyzmem ziemskim. W „Jahrbuch des UKV” z 1907 r.