ogłoszono wspomnienie, z którego wynika, że 9 sierpnia 1820 r. w ramach tzw. franciszkowskich pomiarów topograficznych Węgier dwaj austriaccy oficerowie z pomocą miejscowych chłopów wybudowali (lub ukończyli) widetę na szczycie Łomnicy.
Do 1870 r. Łomnica była najczęściej odwiedzanym szczytem Tatr Wysokich. Już Maria Steczkowska w wydanych w 1858 r. „Obrazkach z podróży do Tatr i Pienin” pisała, że ...w r. 1856 dwie Polki na sam szczyt się dostały. W lecie r. 1857 nie było prawie dnia pogodnego, żeby ktoś nie był na szczycie Łomnicy. Dnia 2 sierpnia znajdowało się tam razem dziesięć osób. Pisarka Jadwiga Łuszczewska przyjechała w 1860 r. na Spisz tylko po to, by zobaczyć Łomnicę. Maksymilian Nowicki w 1867 r. pisał: Kto pewny w nogach i wolny od zawrotu głowy, temu łatwo wejść na nią i zejść z niej. W 1882 r. weszli na nią Hugo Zapałowicz i Teodor Pareński z przewodnikami Szymonem Tatarem młodszym i jego ojcem Janem. Wśród zdobywców Łomnicy był później również m. in. prezydent Ludvík Svoboda, który wszedł na ten szczyt kilkanaście razy pieszo.
Zimą pierwszy na szczycie był niemiecki alpinista Theodor Wundt z przewodnikiem Jakobem Horvayem 27 grudnia 1891 r.