Louis Jacobsohn-Lask (ur. 2 marca 1863 w Bydgoszczy, zm. 17 maja 1940 w Sewastopolu) – niemiecki lekarz neurolog i neuroanatom.
Życiorys Louis Jacobsohn urodził się w 1863 roku jako najmłodsze dziecko w żydowskiej rodzinie zamieszkałej w Bydgoszczy. Jego rodzicami byli kupiec Jacob Jacobsohn i jego żona Henriette z domu Herz. Miał siostrę bliźniaczkę o imieniu Recha i przynajmniej jednego brata – Hermanna. W 1870 roku Jacobsohnowie przenieśli się do Berlina. Louis Jacobsohn studiował medycynę na tamtejszym Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma. Jego nauczycielami byli m.in. anatom Heinrich Wilhelm Waldeyer, patolog Rudolf Virchow, fizjolog Emil du Bois-Reymond, internista Ernst Viktor von Leyden i mikrobiolog Robert Koch. Jego zainteresowania neurologiczne były zainspirowane wykładami Carla Westphala i Hermanna Oppenheima. Jacobsohn doktoryzował się w II Klinice Medycznej Charité w 1889 roku, po czym dołączył do Berlińskiego Towarzystwa Medycznego, któremu przewodził neurolog i psychiatra Emanuel Mendel. Obok Jacobsohna studentami i asystentami Mendla byli w tym czasie m.in. Łazar Minor z Moskwy, Edward Flatau z Warszawy, Hugh Talbot Patrick z Chicago czy Paul Schuster z Berlina.