Wykorzystanie stopu tytanu, który wykorzystywano do tej pory jedynie do produkcji niewielkich elementów konstrukcji samolotów, niezmiernie zwiększało również koszt budowy okrętów, jednakże w Związku Radzieckim tego czynnika nie brano pod uwagę (z tego też powodu, okręt projektu 661 miał przezwisko „złota rybka” – zołotaja rybkaW. Asanin, Rakiety..., ss.5-6).
thumb|K-222 w 1985 Jeszcze w 1959 roku biuro konstrukcyjne CKB-16 opracowało projekt wstępny okrętu projektu 661 i rozpoczęto przygotowywania do budowy w stoczni nr 402 w Siewierodwińsku (pod numerem budowy 501). Głównym konstruktorem był N. Isanin, potem N. Szulżenko. Proces budowy okrętu jednak znacznie przedłużał się, co spowodowane było głównie problemami związanymi z nową technologią, a także niewielką produkcją tytanu w ZSRR (w tym czasie półtora tysiąca ton rocznie)W. Asanin, Rakiety..., ss.9-10. Jako główne uzbrojenie przewidziano nowe pociski rakietowe woda-woda P-70 Amietist, umieszczone w ukośnych wyrzutniach w przedniej części kadłuba i po raz pierwszy w ZSRR wystrzeliwane spod wody. Równocześnie prowadzono rozwój i testy pocisków. Oficjalne położenie stępki okrętu miało miejsce 28 grudnia 1963, a wodowanie dopiero w grudniu 1968W. Asanin, Rakiety..., ss.12-13. W 1965 roku okręt otrzymał numer K-162.