Pozostałą część wywieziono na tereny znajdujące się w granicach Generalnego Gubernatorstwa i zasiedlano nimi powiaty: opoczyński, piotrkowski, łowicki, skierniewicki oraz Podkarpacie. Na ich miejsce zakwaterowano urzędników niemieckich z terenów III Rzeszy oraz Niemców sprowadzonych z krajów nadbałtyckich, z Besarabii, Bukowiny oraz Wołynia.
Po wojnie większość mieszkańców powróciła do swoich domów, które, podobnie jak cała Łódź, przetrwały wojnę bez większych zniszczeń.
Mimo iż od momentu zbudowania na osiedlu nie przeprowadzano większych prac remontowych, staranność wykonania i rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe powodują, iż w przeciwieństwie do wielu innych części miasta osiedle nadal jest w dobrym stanie technicznym i wizualnym.
Układ urbanistyczny Geneza Obecny kształt osiedla jest wynikiem projektu urbanistycznego, wyłonionego w drodze konkursu. Prace swe zgłosili: Stefan Manasterski i Remigiusz Ostoja-Chodkowski (I nagroda); Jan Łukasik i Miruta Słońska (II nagroda); Jerzy Berliner i Witold Szereszewski (III nagroda); Romulad Gutt i Józef Jankowski (wyróżnienie).