Jacques Mieses (ur. 27 lutego 1865 w Lipsku, zm. 23 lutego 1954 w Londynie) – niemiecki szachista, dziennikarz, sędzia i działacz szachowy, autor podręczników i opracowań teoretycznych.

Życiorys Mieses pochodził z rodziny kupieckiej. Studiował nauki przyrodnicze w rodzinnym Lipsku i Berlinie. W wieku siedemnastu lat zwyciężył w szachowych mistrzostwach Berlina. Na arenie międzynarodowej zadebiutował w 1888 roku, zajmując drugie miejsce za Siegbertem Tarraschem na turnieju w Norymberdze. Brał udział w jednym z najsilniejszych turniejów szachowych w historii, w Hastings w 1895 roku, zajmując dwudzieste miejsce. Największe sukcesy turniejowe odniósł w pierwszej dekadzie XX wieku. W 1907 roku zwyciężył w Wiedniu o cały punkt przed Oldřichem Durasem i o półtora punktu przed Ksawerym Tartakowerem, Milanem Vidmarem i Gézą Maróczym. W 1909 roku pokonał w meczu Carla Schlechtera (+2 -0 =1), w 1915 roku – Tarrascha (+7 -2 =4). Był organizatorem turnieju światowej czołówki w San Sebastian w 1911 roku, w którym sam nie wziął udziału.