Kiedy przyszedł i poprosił swego woźnicę, czy by podjechał jeszcze do Tary. Kiedy woźnica odmówił, Tadg zabił go, przed skończeniem przez niego objazdu. Cormac natknął się na niego i rozkazał, żeby lekarze wyleczyli jego rany. Leczenie Tadga zajęło cały rok. Cormac, mając wolną drogę, objął zwierzchni tron Irlandii, zaś Tadg objął wraz ze swymi zaciężnymi osiedlił się na równinie Brega.

Cormac posiadał cudowny złoty puchar podarowany przez boga morza Manannana mac Lir w Krainie Żywych. Jeśli wypowiedziano nad nim trzy kłamstwa, puchar pękał na trzy części; aby go znów scalić, trzeba było powiedzieć trzy rzeczy prawdziwe. Używał go, by odróżnić kłamstwo od prawdy. Kiedy zmarł, puchar zniknął, tak jak przepowiedział Manannan. Panowanie Cormaca przebiegało na walkach w wielu bitwach. Poskromił Ulaid i Connacht oraz prowadził rozwlekłą kampanię przeciw Munsterowi. W czternastym roku swego panowania pożeglował do Brytanii, gdzie dokonał podbojów. Mówi się o nim, że zapoczątkował coroczne zgromadzenia w Tarze. Obok obrad politycznych odbywały się także targi oraz igrzyska. Miał po abdykacji opracować Teagusc-na-Righ (Królewskie Instytucje), by zachować zwyczaje, obyczaje i zarząd w królestwie. Był sławnym autorem w dziedzinie prawa, synchronizmów oraz historii. Jego zbiór praw przetrwał przez wiele wieków.