te łańcuchy raniły jednego z doradców Cormaca oraz oślepiły Cormaca na jedne oko. Cormac walczył z plemieniem Déisi w siedmiu bitwach. Ostatecznie wygnał ich z Tary. Wygnańcy powędrowali częściowo do Walii południowej, częściowo do Leinsteru południowego. Cormac, straciwszy oko, wyruszył do Tech Cletig na wzgórzu Achall. Bowiem, jako oszpecony, nie mógł być królem zasiadającym w Tarze. Jego obowiązki króla przejął syn Cairbre II Liffechair.

Śmierć Cormac Ulfada, po dwudziestu trzech lub czterdziestu latach panowania, zmarł w Cleitach nad rzeką Boyne. Udławił się ością łososia, który utkwił mu w gardle. Podobno miał umrzeć jako chrześcijanin. Przed swą śmiercią dał instrukcje, dotyczące jego pochówku. Zamiast w Brugh, sławnym miejscu pochówku przedchrześcijańskich królów Irlandii, chciał być pogrzebany w Ross-na Ri [Rosnaree] w pobliżu Slane-both w hrabstwie Meath. Wyraził także życzenie zwrócenia jego twarzy ku Wschodowi — z powodu poważania jakiego żywił dla Zbawiciela Świata, o którym wiedział, że był tam urodzony oraz ukrzyżowany.