Powołanie Defensa Interior We wrześniu 1961 roku w Limoges odbył się kolejny kongres MLE. Dzięki działaniom Peiratsa nastąpiło na nim chwilowe zbliżenie stanowisk obu frakcji.
Kongres stwierdził, że nie ma najmniejszych nadziei na dyplomatyczne rozwiązanie problemu dyktatury w Hiszpanii. Drugiego września podjęto uchwałę o powołaniu tajnej i zorientowanej na działania zbrojne Komisji Obrony MLE, która składała się z sekretarzy generalnych wszystkich grup tworzących MLE oraz sekretarza Komisji Łączności FAI. Jej członkami zostali: Rogu Santamaria Cortiguera, Aniel Carballeira oraz Marcelino Boticario Sierra. Tajnej grupie nadano nazwę Defensa Interior (DI). W marcu 1962 roku odbyło się pierwsze spotkanie DI. Na ludzi odpowiedzialnych za działania grupy wybrano: Germinal Esgleas, Vincente Llansola, Cipriano Mera, Acracio Ruiz, Juan Jimeno, Juan Garcia Oliver oraz Octavio Alberola. Esgleas miał być odpowiedzialny za propagandę, Llansola miał się zająć organizacją zamachów na Franco, Alberola zaś dostał zadanie koordynowania działań grup uderzeniowych, a Garcia Oliver oprócz podejmowania decyzji w sprawie ogólnej strategii DI, miał też zbierać fundusze od antyfaszystów i związków zawodowych, wykorzystując swoje znajomości i wpływy, w szczególności w szwedzkim związku zawodowym SAC.