linii normalnotorowej Zamość – Hrubieszów 15 lutego 1918 zamknięto, a następnie rozebrano odcinki Trzeszczany – Grabowiec – Miączyn – Zamość i Nieledew – Hrubieszów – Wygadanka – Uściług – Włodzimierz. Według niektórych źródeł istniały również inne koleje polowe zbudowane na czas działań wojennych i zdemontowane po ich zakończeniu, wśród nich Hrubieszów – Mircze, Hrubieszów – Małków – Dołhobyczów – Poturzyn – Bełz, Małków – Kryłów – Włodzimierz, Nieledew – Terebiń – Łaszczów – Pieniany – Uhnów, brak jednak dokładniejszych danych na ich tematDr Ryszard Maleszyk „Austriackie inwestycje kolejowe na Zamojszczyźnie w latach 1915–1918”..
W 1918 r. sieć kolei przeszła pod administrację polską. Wykonano wówczas szereg inwestycji. Zbudowano siedzibę zarządu HKD oraz wieżę wodną w Hrubieszowie, budynki dworców w Werbkowicach, Turkowicach, Łaszczowie i Gozdowie, odbudowano linię Werbkowice – Kosmów (w latach 1922–1928), wybudowano linie Dziekanów – Matcze – Strzelce oraz gospodarcze kolejki do posiadłości rolnych odchodzące od linii normalnotorowej Koniuchy – Honiatycze, Miączyn – Dub i Cześniki – Horyszów (zlikwidowane po II wojnie światowej). Jednocześnie zlikwidowano odcinki Szpikołosy – Włodzimierz Wołyński i Horodło – Czerniawka w dniu 1 listopada 1925. Wymieniono również prowizoryczne drewniane mosty na mocne stalowe konstrukcje.