Srebrny Komin i Komin Stanisławskiego razem z depresją w rejonie Srebrnego Ogródka tworzą ogromną literę Y. Ostatnim na lewo z kominów związanych z właściwą częścią północnej ściany Małego Kieżmarskiego Szczytu jest Złoty Komin opadający ze Złotego Kotła, oddzielający ścianę od Kieżmarskiego Kopiniaka, należącego już do północnej ściany Kieżmarskiej Kopy. Złotym Kominem spływa Złota Woda, tworząca kilka wodospadów nazywanych Złotymi Skokami. W poprzek komina biegnie Mokra Drabina – ciąg półek i zachodów pnących się w kierunku Złotej Drabiny.

Górne piętro północnej ściany Małego Kieżmarskiego Szczytu ma mniej skomplikowaną budowę. W górnym fragmencie jej środkowej części znajduje się rozłożysty filar, natomiast poniżej niego łatwo można wyróżnić trzy ciągi płaśni, żlebów i rynien, którymi są: Skrajna Srebrna Drabina, zaczynająca się w 1/4 wysokości Niemieckiej Drabiny i biegnąca w górę w lewo, równolegle do dolnej części Kieżmarskiej Drabiny, Pośrednia Srebrna Drabina, położona nieco wyżej i biegnąca w prawo równolegle do Niemieckiej Drabiny, Zadnia Srebrna Drabina, zaczynająca się na Złotej Płaśni i ciągnąca się w lewo aż do połączenia z Pośrednią Srebrną Drabiną. Srebrne Drabiny pozwalają wyodrębnić z górnego piętra ściany wielkie urwisko, wyglądające od dołu jak duża turnia. Formacja ta nazywana jest Kieżmarską Kazalnicą.