Benedict Arnold V (ur. 14 stycznia 1741 w Norwich, Connecticut, zm. 14 czerwca 1801 w Londynie) – kupiec z Connecticut, który walczył w amerykańskiej wojnie o niepodległość w stopniu generała Armii Kontynentalnej.
W Stanach Zjednoczonych Arnold znany jest przede wszystkim ze swojej zdrady i spisku, w wyniku którego miało dojść do poddania wojskom brytyjskim amerykańskiego fortu w West Point w stanie Nowy Jork. Spisek został wykryty. Zdrada była ogromnym ciosem dla sprawy Amerykańskiej Rewolucji, zwłaszcza że Benedict Arnold uważany był za jednego z najlepszych generałów amerykańskich i lidera w Armii Kontynentalnej. Jego imię stało się synonimem zdrady.
Generał Arnold wyróżniał się już od początku trwania wojny. Jego zdolności dowódcze i odwaga przyczyniły się do wielu zwycięstw: zajęcie Fortu Ticonderoga w 1775 inwazja na brytyjską Kanadę w 1775 zwycięstwo w bitwie o wyspę Valcour na jeziorze Champlain w 1776 bitwy pod Danbury i Ridgefield w Connecticut (został po nich awansowany do stopnia generała majora) bitwa pod Saratogą w 1777