Id (niem. das Es, „to”) – jest najstarszą, pierwotną i całkowicie nieświadomą częścią osobowości, stanowiącą rezerwuar energii psychicznej. Jest siedliskiem popędów – życia (Eros) i śmierci (Tanatos). Id kieruje się zasadą przyjemności, dążąc do natychmiastowego zaspokojenia potrzeb i redukcji napięcia, bez względu na logikę czy realia świata zewnętrznego. Funkcjonuje zgodnie z logiką procesu pierwotnegoFreud, Zygmunt. Ja i To. Warszawa: Wydawnictwo KR, 1993, s. 10–13..
Ego (niem. das Ich, „ja”) – wyłania się z id w kontakcie ze światem zewnętrznym. Jest instancją odpowiedzialną za percepcję, myślenie, pamięć i działanie. Ego kieruje się zasadą rzeczywistości, starając się znaleźć realistyczne sposoby zaspokojenia popędów id, uwzględniając jednocześnie ograniczenia społeczne i moralne narzucane przez superego. Pełni rolę mediatora między impulsami id, wymaganiami superego a realiami świata. Funkcjonuje głównie w sferze świadomej i przedświadomej, ale jego mechanizmy obronne (np. wyparcie) są w dużej mierze nieświadomeMoore, Burness E.;