Występuje u około 1%–6% kobiet przed menopauzą oraz u około 2%–10% kobiet w ciąży.
Bakteriomocz znamienny Bakteriomocz znamienny rozpoznaje się w następujących sytuacjach: obecność co najmniej 100000 (105) żywych bakterii w 1 ml moczu. obecność co najmniej 10000 (104) żywych bakterii w 1 ml moczu u kobiet z objawami odmiedniczkowego zapalenia nerek obecność co najmniej 1000 (103) żywych bakterii w 1 ml moczu u kobiet z objawami zapalenia pęcherza moczowego i u mężczyzn z objawami każdego zakażenia układu moczowego każda ilość bakterii w moczu pobranego drogą nadłonowego nakłucia pęcherza moczowego.
Bakteriomocz bezobjawowy Bakteriomocz znamienny bez klinicznych objawów zakażenia dróg moczowych to bakteriomocz bezobjawowy.
Bakteriomocz bezobjawowy wymaga rozpoznania i leczenia u kobiet w ciąży, u mężczyzn przed planowaną przezcewkową elektroresekcją gruczołu krokowego oraz u osób przed zabiegami urologicznymi, podczas których może dojść do krwawienia z błony śluzowej.
Obecność bezobjawowej bakteriurii u kobiet w ciąży może prowadzić do odmiedniczkowego zapalenia nerek, które jest jednym z najczęstszych niepołożniczych powodów hospitalizacji u ciężarnych. Może dojść do powikłań takich, jak posocznica, zaburzenia oddychania u dziecka oraz niska masa urodzeniowa.
Przypisy
Bibliografia
Choroby wewnętrzne, pod red. A. Szczeklika, s. 1337–1342
Kategoria:Nefrologia Kategoria:Objawy chorobowe Kategoria:Urologia