Juan Antonio Pezet Rodriguez (ur. 11 czerwca 1809 w Limie, zm. 24 marca 1879 tamże) – wojskowy i polityk peruwiański, prezydent Peru w latach 1863–1865.
Kariera wojskowa Juan Antonio Pezet Rodriguez był synem peruwiańskiego lekarza, dziennikarza i parlamentarzysty Jose Pezeta Monela. Na krótko uczył się w kolegium jezuickim w San Carlos. Już w młodym wieku, w 1821 podjął służbę w wojsku, dołączając do sił generała José de San Martín, z którymi uczestniczył w walkach o niepodległość, zostając szybko podporucznikiem, następnie w 1823 porucznikiem. Pod rozkazami Bolivara i Sucre walczył w bitwach pod Junín i Ayacucho w 1824. W 1828 awansował na kapitana. W 1835 w stopniu pułkownika dowodził batalionem strzelców z Rimac w ruchu byłego prezydenta Agustína Gamarry przeciwko Konfederacji Peruwiańsko-Boliwijskiej, po czym został wygnany. Po rozwiązaniu Konfederacji i powrocie do kraju został prefektem Limy i w 1842 uzyskał stopień generała brygadiera. W 1843 uczestniczył w powstaniu Manuela Ignacio de Vivanco przeciw rządowi de Vidala. Został w nim ranny i w 1844 dostał się do niewoli, lecz został ułaskawiony.
W 1847 został prefektem Arequipa, w 1848 prefektem Moquegua. W 1853 został mianowany inspektorem generalnym i dowódcą Armii Południa podczas wojny z Boliwią w latach 1853–1855.