W pracach polskojęzycznych można się spotkać aż z 27 terminami na opisanie samookaleczenia. Najpopularniejsze z nich to, poza samookaleczaniem, samouszkodzenie lub samozniszczenie.
Charakterystyka Podział na podgrupy Zasadniczo zachowania autoagresywne można podzielić na dwie grupy – kulturowe i dewiacyjne. Te pierwsze to między innymi piercingi, tatuaże, zadawanie sobie blizn rytualnych itp. Ten artykuł poświęcono w całości zachowaniom dewiacyjnym, które można podzielić na trzy kolejne podgrupy: samouszkodzenia wielkie, stereotypowe i w końcu umiarkowane. Samouszkodzenia wielkie są bardzo traumatyczne, to między innymi odcinanie sobie palców i kończyn czy też zachowania autokastracyjne. Samouszkodzenia stereotypowe mają formę powtarzalnych wzorców, częstokroć rytualnych bądź symbolicznych, jak np.: uderzanie głową w ścianę. Są one powszechne w przypadku autyzmu lub niepełnosprawności intelektualnej. Ostatnia grupa, samouszkodzenia umiarkowane, to np.: cięcie się lub wyrywanie sobie włosów z głowy. Te zaburzenia często nie stanowią bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia i życia, ale mają charakter przewlekły. To im poświęcono cały poniższy artykuł.
Autoagresję umiarkowaną można dodatkowo podzielić na kompulsywną i impulsywną, ta druga zaś w końcu dzieli się na epizodyczną i nawracającą.