Około 1 na 10 osób, która doświadcza problemu samookaleczania, w późniejszym czasie zginie śmiercią samobójczą. Samozranienie jest globalnie jedną z najczęstszych przyczyn hospitalizacji.

Badania wykazały, że około 6% populacji USA samookaleczało się w ciągu swego życia. Częstotliwość samookaleczania w jednym z badań wyniosła 17% dla młodzieży, 13,5% dla młodych dorosłych i 5% dla dorosłych. W ciągu 14 lat (2000–2014) częstotliwość samookaleczania w populacji Anglii wzrosła z 2,4% do 6,4%. Szczególnie duży wzrost zaobserwowano u kobiet i dziewcząt. Na Wyspach Brytyjskich problem samookaleczania narasta od późnych lat 60.

Istnieje powszechny konsensus, iż w ciągu ostatnich lat samookaleczanie w populacji stało się powszechniejsze. Jednakże, 26-letnie badanie z Belgii, zakończone w 2013 roku, wykazało spadek osób przyjętych do szpitala po akcie samookaleczania. Istnieje możliwość, iż na przestrzeni lat zmniejszyły się próby samobójcze (przez przedawkowanie leków) niekiedy niewliczane w definicję samouszkodzeń, a większość samozranień, jako „lekkie przypadki” nie trafiła pod uwagę lekarzy w szpitalach biorących udział w badaniu.