Piotr Zbylitowski herbu Strzemię (ur. 1569, zm. 13 października 1649 w Krakowie) – polski poeta i satyryk, dworzanin na dworach magnackich, sędzia ziemski krakowski w latach 1645–1649, podsędek krakowski w latach 1633–1645, podwojewodzi krakowskiUrzędnicy województwa krakowskiego XVI–XVIII wieku. Spisy, oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska, Kórnik 1990, s. 274..
Życiorys Syn Jana, dworzanina i rotmistrza husarskiego, i Barbary z Ujejskich, stryjeczny brat poety Andrzeja Zbylitowskiego. Nauki pobierał w Krakowie. Od roku 1585 był dworzaninem Stanisława Górki, następnie kasztelana nakielskiego Czarnkowskiego (prawdopodobnie był to Adam Sędziwój Czarnkowski). W roku 1593 uczestniczył w poselstwie Czarnkowskich do, przebywającego w Szwecji, króla Zygmunta III. Po powrocie do kraju, poślubił Barbarę Słupską i osiadł we wsi Marcinkowice pod Sączem. Był posłem na sejm roku 1627, a w roku 1629 przewodniczył (jako marszałek) sejmikowi w Proszowicach. 23 maja roku 1633 przyjął urząd podsędka, a 2 lipca 1645 – sędziego ziemskiego krakowskiego. Zmarł 13 października roku 1649, a pochowany został w Kościele Mariackim w Krakowie.