według CNRTL forma ta została szybko zapożyczona do wielu języków europejskich, m.in. angielskiego, włoskiego, hiszpańskiego, portugalskiego, rosyjskiego, rumuńskiego, niemieckiego i katalońskiego. W języku francuskim skrócona forma vélo jest poświadczona w znaczeniu „rower” od 1879 roku. Do innej rodziny należą nazwy oparte na rdzeniu cycle; angielskie bicycle jest poświadczone od 1868 roku i zostało utworzone od bi- „dwa” oraz formy związanej z greckim kyklos „koło, krąg”. Osobną grupę stanowią nazwy odwołujące się bezpośrednio do koła: w języku czeskim funkcjonuje określenie jízdní kolo, w słoweńskim kolo, a w kaszubskim kòło. Także w śląszczyźnie słowo koło jest notowane w znaczeniu „rower”. Na tle nazw opartych na rdzeniach velo-, cycle-, bicykl- lub określeniach koła polska nazwa rower należy do nazw eponimicznych, ponieważ pochodzi od nazwy własnej Rover.

Opis ogólny mały|upright=1.8|Schemat roweru Typowy współczesny rower klasyczny jest jednośladem dwukołowym. Podstawową częścią konstrukcji jest rama, do której mocowane są m.in. widelec, układ kierowniczy, siodło, koła, układ napędowy i hamulce. Ramy rowerowe wykonuje się m.in.