Elżbiety, a na jednym ze skrzydeł tryptyku przedstawiona jest postać, która może być identyfikowana właśnie jako św. Elżbieta. W kaplicy tej pochowano żonę Władysława Jagiełły, Elżbietę z Pileckich Granowską (zm. 1420), a ołtarz został ufundowany przez jej syna w 1426 roku. Data ta jest zbliżona zatem do prawdopodobnego czasu powstania tryptyku z Trzebuni i stąd przypuszczenie o pierwotnej lokalizacji tryptyku na Wawelu. Ołtarz św. Elżbiety usunięto z kaplicy w XVI wiekuJ. Gadomski, Gotyckie malarstwo tablicowe Małopolski, t. I: 1420-1470, Warszawa 1981, s. 35..
Natomiast A. Karłowska-Kamzowa, określając świętą jako św. Jadwigę, zasugerowała, że skrzydła pierwotnie mogły być częścią ołtarza św. Jadwigi na Wawelu.
Geneza formalna
Geneza formalna skrzydeł tryptyku nie jest jasna i bywają one wiązane z różnymi regionami – Włochami, Czechami, Śląskiem, Nadrenią. Są to dzieła wyjątkowe na tle im współczesnego malarstwa gotyckiego w PolsceM. Walicki, Malarstwo polskie XV wieku, Warszawa 1938, s. 54-55, 76;