Jako miejsce typowe Linneusz podał Habitat in Camschatcae maritimis inter Asiam & Americam Proximam, primario in insula Beringii (habitat w morzach Kamczatki między Azją i Ameryką bliższą, przede wszystkim na wyspie Beringii), co w 1911 roku Thomas ograniczył do tej ostatniej. Holotyp nie istnieje; Linneusz swój opis oparł na opisie ssaków płetwonogich dokonanych przez Stellera, które badał latem 1742 roku oraz na szkicach wykonanych przez Plenisnera (i być może Berckhana) pod kierunkiem Stellera w latach 1742–1743, reprodukowanych jako rycina xv – rysunek 1 przedstawia samca na skale, natomiast rysunek 2 przedstawia samicę leżącą na plecach – w De Bestiis marinis. Jedyny żyjący współcześnie przedstawiciel rodzaju koticzak (Callorhinus).
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy, podobnie autorzy Handbook of the Mammals of the World. O ile pewne prace sugerowały występowanie podgatunków czy nawet odrębnych gatunków, ich istnienia nie potwierdzono, a gatunek zdaje się panmiktyczny.