Kościół św. Piotra w Poznaniu – kościół ewangelicko-reformowany w Poznaniu, neoromański, wzniesiony w latach 1838–1841, zniszczony w 1945 podczas bitwy o Poznań, niezachowany.
Historia thumb|left|150px|Kościół w Straupitz do którego architektury nawiązywano Bracia czescy, emigrujący z powodu prześladowań religijnych z ojczyzny, osiedli w Poznaniu w 1548 i gromadzili się na nabożeństwa w kamienicy magnackiego rodu Ostrorogów. W 1554 poza murami miejskimi, na Wzgórzu św. Wojciecha, wznieśli drewniany polski i niemiecki kościółek, szkołę, szpital (przytułek) i domy mieszkalne dla duchownych, nauczycieli i służby kościelnej; mieli tam również ogród i cmentarz. Zabudowania zostały zniszczone w 1616 przez tłum podburzony przez jezuitów. Zniszczono również pobliskie zabudowania należące do luteran i protestantom zabroniono odtąd sprawowania czynności religijnych na terenie miasta. Część wiernych przeniosła się do Leszna, inni sporadycznie udawali się na nabożeństwa w miejscowości Skoki.