W trakcie walk Nowogródzkiej BK z sowiecką 34 Dywizją Kawalerii, 27 września pancerniacy kontratakowali na sowiecką kawalerię w osłonie wycofującego się 27 pułku ułanów, w ogniu dział przeciwpancernych utracono czołg i jeden samochód pancerny. W trakcie odwrotu ostatni samochód pancerny ugrzązł w śliskim jarze koło wsi Bolanowice, tam został zniszczony. Rozkazem gen. Andersa jednostki brygady, w tym i 91 dywizjon pancerny zostały rozwiązane. Większość żołnierzy dostała się do niewoli sowieckiej.
Struktura i obsada personalna dywizjonu Obsada personalna we wrześniu 1939Obsadę personalną podano za R. Szubański; Polska broń Pancerna. M. Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947 s. 309 podaje inny podział stanowisk. (podane w nawiasach kursywą) dowódca dywizjonu – mjr br. panc. Antoni Śliwiński († 1940 Charków) adiutant dywizjonu – por. br. panc. Piotr Wiktor Godziszewski († 1940 Charków); (kpt. Juliusz Neyman) dowódca szwadronu czołgów – kpt. br. panc. Grzegorz Rodziewicz dowódca I plutonu – por. br. panc. Roman Kałuża († 1940 Charków); (por. Jan Pyziel) dowódca II plutonu – por. kaw. Jan Emanuel Wejtko († 1940 Charków);