doprowadził 6 czołgów i 3 samochody pancerne wz. 34I. Dywizjon wraz ze szwadronem kolarzy ubezpieczał tabory macierzystej brygady. Przemieszczający się przez Rejowiec i Grabowiec dywizjon osiągnął 21 września rejon Komarowa. Realizując rozkaz dowódcy Grupy Operacyjnej Kawalerii gen. bryg. Władysława Andersa, 91 dywizjon działając pozostałymi pojazdami pancernymi walczył w siłach głównych Nowogródzkiej BK. 22 września wspólnie z ułanami przełamał obronę niemiecką we wsiach Krynice i Dzierążnia przy szosie Tomaszów Lubelski-Zamość. W trakcie dalszego marszu w kierunku Krasnobrodu, z uwagi na ugrzęźnięcie części tankietek w rozmiękniętych polnych drogach porzucono je. Po zdobyciu 23 września w opanowanym przez brygadę Krasnobrodzie samochodów, ciągników i motocykli z posiadanych pojazdów i wozów bojowych utworzono "grupę pancerno-zmotoryzowaną". Maszerując w ślad za kawalerią w dniach 24-26 września po bezdrożach Puszczy Solskiej i przez zalesione wzgórza Roztocza grupa zużyła większość paliwa. Uzupełniono ją pozyskiwaną naftą, lecz brak paliwa powodował, że po drodze pozbyto się pojazdów pomocniczych. Do rejonu Władypola grupa przybyła bez walk, jednak doprowadziła jeden czołg TK-3 i dwa samochody pancerne wz. 34I.