thumb|280px|Typy baszybuzuków (na pocztówce z epoki sułtanatu) Baszybuzucy (tur. başıbozuk od baş – głowa i bozuk – zepsuty, uszkodzony, [tj. szalony], zdeprawowanyWładysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury, dz. cyt. w bibliografii.; lm başıbozuklar)Słownik Doroszewskiego podaje tę nazwę jako przejętą z rosyjskiego. – w XIX i na początku XX wieku żołnierze nieregularnych wojsk tureckich, pochodzących z ochotniczego naboruPor. Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: PWN, 1991, s. 101..
W historii Oddziały baszybuzuków werbowano z podbitej muzułmańskiej ludności osmańskiego imperium: Albańczyków (Arnautów), Arabów, Czerkiesów, Kabylów i Kurdów. Choć składały się z bitnych żołnierzy, powszechnie uchodziły za niekarne i łupieżcze, wskutek czego wkrótce stały się synonimem zbrojnych rabusiów. Wyposażeni we własną broń i konie, pozostawali pod komendą własnych oficerów, cechował ich jednak rażący brak dyscypliny.