W latach 30. po modernizacji polska broń pancerna składała się z dwóch polskich konstrukcji tankietki TKS oraz czołgu 7 TP będących podstawą polskich sił pancernych. 7TP był unowocześnioną modyfikacją czołgu angielskiego Vickers EAdam Jońca, Wrzesień 1939. Pojazdy Wojska Polskiego. Barwa i broń, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1990.. Był on pierwszym seryjnie produkowanym czołgiem z wysokoprężnym silnikiem Diesla, a także pierwszym wozem bojowym z peryskopem odwracalnym konstrukcji Rudolfa GundlachaR. Szubański, Polska broń pancerna 1939, wydawnictwo MON, 1982.. W chwili wybuchu wojny stanowił on jedną z najbardziej udanych konstrukcji w zakresie broni pancernej jednak wyprodukowano go jedynie około 140 szt. Na bazie tego czołgu polscy inżynierowie pracowali nad nowymi konstrukcjami pancernymi projektując również cięższe prototypy jak czołg 9TP, 10TP, 14TP czy 20/25TP. Konstrukcją, która miała zastąpić tankietki TKS, był prototypowy czołg polski 4TP.