Spośród pisarzy polskich, na których twórczość wpływ wywarła kultura Mongolii, należy wymienić Wacława Sieroszewskiego, głównie jego powieść Dalaj Lama (1927) i jej przeróbkę dla młodzieży pt. W niepodległej Mongolii (1937), Ferdynanda Antoniego Ossendowskiego – zwłaszcza jego relację podróżniczą Przez kraj ludzi, zwierząt i bogów (1923), Kamila Giżyckiego i jego książkę Przez Urianchaj i Mongolię (1929, wznowienie 2007) oraz Przecława Smolika, autora opowieści z życia Buriatów Wśród wyznawców Burchan-Buddhy (1925).
Bibliografia Ludwik Bazylow, Historia Mongolii, Wrocław 1981 Adam Latusek, rozdział Mongolia hasła Orient, W: Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, t. 2, Warszawa 1985 Jerzy Strzelczyk (red.), Spotkanie dwóch światów. Stolica Apostolska a świat mongolski w połowie XIII wieku. Relacje powstałe w związku z misją Jana di Piano Carpiniego do Mongołów, Poznań 1993 Robert Urbański, Tartarorum gens brutalis. Trzynastowieczne najazdy mongolskie w literaturze polskiego średniowiecza na porównawczym tle piśmiennictwa łacińskiego antyku i wieków średnich, Wydawnictwo IBL PAN, Warszawa 2007, „Studia Staropolskie. Series Nova”, t.XV (LXXI)
Kategoria:Komparatystyka literacka Kategoria:Literatura mongolska Kategoria:Literatura polska Kategoria:Stosunki polsko-mongolskie