W 1474 wrócił do Torunia i ściągnął z rady miejskiej resztę długów, jaką rada zaciągnęła u jego ojca. W 1475 uzyskuje kanonię w Chełmży, a w 1477 kanonię we Włocławku. W latach 1477–1488 przebywał u boku biskupa, a później prymasa Zbigniewa Oleśnickiego. Będąc w Rzymie w 1489 roku, wystarał się o biskupstwo warmińskie. Papież Innocenty VIII zatwierdził jego elekcję. Łukasz miał zapłacić servitta, by wykupić bullę – 600 florenów – wszystkie pieniądze jakie posiadał. Król Kazimierz IV Jagiellończyk chciał obsadzić na tym miejscu swego syna biskupa krakowskiego Fryderyka. Król starał się zmienić decyzję, apelował do papieża, naciskał na kler, by przyłączył się do apelacji. Łukasz wszedł w jawny konflikt z królem. Z Rzymu Łukasz wracał na Warmię okrężną drogą przebrany za księgarza, wioząc zarazem swoją pokaźną bibliotekę, z której potem miał również korzystać Mikołaj Kopernik, przebywając w Lidzbarku Warmińskim. Król szykował się nawet do interwencji zbrojnej na Warmii. Papież odrzucił apelację. W 1492 umiera król i sytuacja normalizuje się. Należy podkreślić, że w owym czasie Warmia była również jednym z najbardziej dochodowych biskupstw, dając około 15 tys. grzywien rocznego dochodu., Na początku 1512 roku zatruł się nieświeżymi rybami, które spożywał w okresie postu w czasie powrotu z Krakowa z zaślubin króla Zygmunta.