Starożytni Egipcjanie – grupa etniczna pochodząca z Doliny Nilu w Egipcie. Tożsamość Egipcjan jest ściśle związana z geografią. Ludność koncentruje się wzdłuż Nilu, na niewielkim pasie ziemi uprawnej rozciągającym się od Pierwszej Katarakty do Morza Śródziemnego, otoczonym pustynią zarówno od wschodu, jak i od zachodu. To wyjątkowe ukształtowanie geograficzne stanowiło podstawę rozwoju społeczeństwa egipskiego od czasów antycznych.

Język

Mieszkańcy Egiptu porozumiewali się w różnych okresach różnymi językami. archaiczny język egipski † – okres wczesnodynastyczny język staroegipski † – 3180-2240 p.n.e. język średnioegipski † – 2240-1990 p.n.e./394 n.e. język nowoegipski † – 1573-715 p.n.e. Język demotyczny † – od czasów panowania XXVI dynastii do 450 Język koptyjski – od czasów rzymskich (obecnie tylko język liturgiczny)

Religia starożytnych Egipcjan

Starożytni Egipcjanie wierzyli w wielu bogów (politeizm). Bardzo ważne w ich religii było życie po śmierci. Zgodnie z ich systemem wierzeń by móc żyć wiecznie potrzebne jest dobrze zachowane ciało. Dlatego mumifikowali ciała zmarłych. Najważniejsza była mumifikacja króla i członków jego rodziny, ponieważ faraon i jego rodzina byli uznawani za ziemskie wcielenie bóstw.