W raporcie po zatopieniu przez japońskie samoloty HMS „Prince of Wales” oceniono, iż pojedyncza armata Bofors 40 mm była bardziej skuteczna od wszystkich „pom-pomów” razem wziętych.
thumb|Pojedynczy „pom-pom” na podstawie Mk VIII z kanadyjskiej fregaty HMCS Kamloops Armata Mark VIII stanowiła najliczniejsze działo tego kalibru na okrętach Wielkiej Brytanii i jej dominiów podczas II wojny światowej. Dopiero od 1941–1942 zaczęła ją powoli zastępować armata Bofors 40 mm. Pomimo wad, broń była produkowana i używana do końca drugiej wojny światowej, przede wszystkim dlatego, że nie nadążano z produkcją armat Boforsa. Skuteczność armaty wzrosła, kiedy pod koniec wojny zaprojektowano dla niej radarowy celownik i poradzono sobie wreszcie z problemem zacięć i wadliwych zapalników. W Wielkiej Brytanii wyprodukowano 6691 armat Mk VIII (w tym 12 prototypowych), a dalsze 843 w Kanadzie.
Około 500 dział zbliżonych do modelu Mk VIII Vickers wyprodukował, począwszy od 1925, na eksport do Japonii, gdzie były używane jako działo 40 mm HI Typ 91 na podstawach pojedynczych lub podwójnych. Zasilane były z taśm 50-nabojowych.