Po wejściu do stoczni New York Naval Shipyard na naprawę uszkodzeń okręt został prawie całkowicie przebudowany w okresie 12 czerwca 1954 – 19 marca 1955. 22 kwietnia 1955 Sekretarz Marynarki wszedł na pokład okrętu i odznaczył medalami lub listami pochwalnymi 178 członków załogi za odwagę podczas wypadku z 26 maja 1954. "Bennington" wrócił do służby operacyjnej w amerykańskiej Flocie Atlantyku, a 8 września 1955 opuścił Mayport na Florydzie i udał się na Pacyfik. Lotniskowiec popłynął drogą dookoła przylądka Horn i dotarł do San Diego miesiąc później. "Bennington" podczas służby we Flocie Pacyfiku odbył dwa rejsy dalekowschodnie.
Jednostka została przeklasyfikowana na przeciwpodwodny lotniskowiec wsparcia (ang. ASW support carrier ) CVS-20 30 czerwca 1959 i brała udział w kryzysie laotańskim w 1960. Okręt odbył także trzy tury bojowe (pomiędzy 1965 a 1968) w czasie wojny wietnamskiej.
Lotniskowiec był głównym okrętem ratowniczym (służącym do odbierania kapsuły) w ramach bezzałogowej misji Apollo 4 i 9 listopada 1967 podniósł z wody kapsułę, która wylądowała 16 km od okrętu.