1 lutego 1942 dowództwo „Jervisa” i 14. Flotylli objął komandor Albert Poland. Osłaniał on w tym miesiącu operację konwojową MF-5 (konwoje MW-9/ME-10). 11 marca wziął udział w ratowaniu rozbitków z zatopionego krążownika HMS „Naiad”. 22 marca 1942 „Jervis” brał udział w II bitwie pod Syrtą, w osłonie konwoju na Maltę MW-10 (operacja MG-1), nie dopuszczając przeważających włoskich sił do konwoju. 11 maja 1942 brał udział w wypadzie, podczas którego niemieckie lotnictwo zatopiło pozostałe niszczyciele HMS „Jackal”, „Kipling” i „Lively”. „Jervis” ocalał jako jedyny i uratował 630 rozbitków z zatopionych okrętów. 11–16 czerwca brał udział w nieudanej operacji konwojowej Vigorous na Maltę. W toku dalszych działań, m.in. w nocy 21 grudnia 1942 razem z HMS „Nubian” zatopił u brzegów Tunezji mały parowiec „Dora” (584 BRT).
2 czerwca 1943 roku wraz z niszczycielem „Vasilissa Olga” zaatakował włoski konwój i zatopił koło przylądka Spartivento torpedowiec typu Spica.