Także kolejność liter greckich i run starszego fuþarku jest inna.
Runy były używane do zapisu krótkich inskrypcji w drewnie, metalu czy na kamieniach runicznych. Kształt liter tego alfabetu ułatwiał zapis na takich powierzchniach.
Do run, oprócz ich znaczenia fonetycznego, było także przypisane dodatkowe, słowne znaczenie. Na przykład runa þ (th) oznaczała w fuþarku, tyle co þurisaz (olbrzym).
Runy w kulturze popularnej Runy pojawiają się często w literaturze fantasy.
Własny alfabet runiczny cirth zawarł w swej twórczości angielski pisarz J.R.R. Tolkien. Niektóre znaki są inspirowane fuþarkiem.
W „Cyklu demonicznym” runy są używane do ochrony przed otchłańcami − rodzajem demonów.
Pseudonauka Według zwolenników New Age runy są symbolami działającymi na zasadzie „promieniowania kształtów”. Każdy symbol przywołuje subtelne energie ze świata ducha i z kosmosu. Według innych runy wywierają wpływ na podświadomość, aktywując siły psychiczne, które są ukryte pod progiem świadomości. Ponadto współcześnie runy są używane przez niektóre osoby m.in. do kształtowania osobowości (tzn. wzmacniania pewnych cech adepta i eliminowania innych, jak lęk, strach itp.). Takie działanie nie zostało jednak w żaden sposób potwierdzone przez naukę.