Posługa kapłańska Po powrocie z Rzymu został w 1904 mianowany administratorem, a w 1905 proboszczem parafii w Korcu, i był nim do 1909. W 1908 został sekretarzem metropolity mohylewskiego abpa Apolinarego Wnukowskiego w Petersburgu. W tym samym roku został przez niego mianowany kanonikiem honorowym metropolitalnej kapituły mohylewskiej. Po jego śmierci w maju 1909 powrócił na stanowisko proboszcza w Korcu. Jest autorem rozprawy „Książęta Koreccy i zamek ich w Korcu”. W 1910 otrzymał order św. Anny III stopnia i tytuł szambelana papieskiego. W tym samym roku został proboszczem parafii katedralnej w Żytomierzu i wicedziekanem.
Od 16 lutego 1912 był członkiem wołyńskiego gubernialnego komitetu statystyki. W 1912 został katechetą w szkole średniej św. Włodzimierza, w szkole zawodowej i czteroklasowej szkole miejskiej, a w 1914 także w żytomierskiej szkole felczerskiej. W latach 1912–1913 należał do łucko-żytomierskiego sądu biskupiego. W 1914 z nominacji matki cara Mikołaja II, Marii Fiodorowny, został członkiem honorowym wołyńskiej komisji gubernialnej dla opieki nad sierocińcami.