Ulica Radzymińska – ulica w warszawskich dzielnicach Praga-Północ i Targówek.

Przebieg Ulica jest częścią ciągu – ul. Okrzei – ul. Ząbkowska – ul. Radzymińska – al. Piłsudskiego. Od skrzyżowania z ul. Naczelnikowską stanowi część drogi wyjazdowej z centrum miasta w kierunku północno-wschodnim.

Na odcinku od ul. Kawęczyńskiej do al. „Solidarności” jest jednojezdniowa, od skrzyżowania z al. „Solidarności” do końca przebiegu jest ulicą dwujezdniową, rozdzieloną pasem zieleni, o trzech pasach ruchu w każdym kierunku i fragmentami bocznych jezdni umożliwiających dojazd do posesji. Ulicą prowadzą drogi wojewódzkie: nr 634 (od al. „Solidarności” do ul. Łodygowej) i 629 (od ul. Łodygowej do granicy miasta).

Historia thumb|left|Pociąg kolejki mareckiej na ul. Radzymińskiej w latach 60. Ulica stanowi fragment dawnej drogi do Wilna i na Litwę. Około 1875 została przecięta torami Kolei Nadwiślańskiej. Do ok. 1890 nazywano ją szosą radzymińską. Została przekształcona w ulicę w 1899, tj. po włączeniu do Warszawy Szmulowizny. Nadana nazwa jest związana z podwarszawską miejscowością, w kierunku której prowadzi – Radzyminem.

Około 1899 wzdłuż ulicy ułożono tory kolejki mareckiej.

W 1916 ulicą Radzymińską nazwano także odcinek szosy radzymińskiej poza granicami miasta. W 1939 jej zabudowa sięgała ul.