Mimo porażki Nowozelandczyk otrzymał kolejną szansę występu podczas UFC 127 w Sydney (27 lutego 2011 roku). Znokautował wtedy Amerykanina Chrisa Tuchscherera ciosem podbródkowym w 2. rundzie oraz otrzymał bonus pieniężny za "nokaut wieczoru". Tym samym przerwał passę 6 porażek i zanotował pierwsze zwycięstwo od 2006 roku. 24 września stoczył wygrany pojedynek z Benem Rothwellem na gali UFC 135 – Jones vs Rampage. 26 lutego 2012 roku znokautował Francuza Cheicka Kongo na gali UFC 144 serią ciosów pięściami w 1. rundzie. Kolejny pojedynek w UFC stoczył w Japonii, na gali UFC on Fuel TV 8. Rywalem Hunta był mierzący aż 213 centymetrów Holender Stefan Struve. Przy takiej dysproporcji warunków fizycznych (wzrost i rozpiętość ramion na korzyść Struva) wielu fachowców i komentatorów skazywało Hunta na sromotną porażkę. Ku zaskoczeniu wielu, Hunt od samego początku pojedynku przeważał boksersko, systematycznie trafiając wysokiego Holendra ciosami sierpowymi. Holender odpowiadał sprowadzeniami, próbami poddań z których Hunt bez większych problemów uciekał oraz miał dwukrotnie okazję skończyć pojedynek ciosami w parterze ale tak jak w przypadku prób poddania, Huntowi udawało się uciec z zagrożonych pozycji. Do 3. rundy zawodnicy wchodzili wyczerpani i słaniający się na nogach.