Gubernator generalny Indii Dalhousie przejął swoje obowiązki jako gubernatora generalnego Indii i gubernatora Bengalu 12 stycznia 1848 r. Wkrótce potem otrzymał od królowej Wiktorii Order Ostu. W liście wysłanym do przewodniczącego Rady Kontroli sir Johna Hobhouse’a pisał, że sytuacja w Indiach jest stabilna. Wkrótce jednak miało się okazać, że świeżo upieczony gubernator pomylił się w swoich rachubach. Poniekąd było to jego winą, gdyż po objęciu urzędu gubernatora mianował sir Fredericka Curriego brytyjskim rezydentem w Pendżabie, zamieszkanym głównie przez Sikhów.
Currie wkrótce popadł w konflikt z hinduskim wicekrólem miasta Multan, Diwanem Mulrajem. 19 kwietnia 1848 r. brytyjski urzędnik, Patrick, Vans Agnew, i porucznik William Anderson z regimentu Bombay European zostali wysłani do Multan w celu przejęcie od wicekróla władzy nad miastem. Ten odmówił, więc Agnew próbował siłą wejść w posiadanie kluczy od bram miasta, co zakończyło się rozruchami podczas których obaj Brytyjczycy zostali zamordowani.