Wieści o tym rozeszły się po Pendżabie i skłoniły Sikhów do ponownego wszczęcia wojny z Brytyjczykami (pierwsza wojska brytyjsko-sikhijska zakończyła się w 1846 r.).
Brytyjczycy nie mieli w Pendżabie zbyt wielkich sił i całą nadzieję pokładali w posiłkach od Kompanii Wschodnioindyjskiej, które jednak z powodów logistycznych dotarły na teren działań wojennych dopiero w listopadzie. Wojna nabrała tempa. Porucznik Herbert Edwardes pokonał siły wicekróla Mulraja, a generał Hugh Gough wygrał bitwy pod Ramnagar, Sadulapur i Chillianwala. 22 stycznia 1849 r. Multan zostało zdobyte przez wojska generała Whisha. 21 lutego doszło do decydującej bitwy pod Gujrat, która zakończyła się zwycięstwem Brytyjczyków. Dalhousie otrzymał za to podziękowania od Parlamentu i tytuł markiza Dalhousie.
Pozostawiony bez instrukcji co do dalszego postępowania Dalhousie dokonał aneksji Pendżabu.