Działalność literacka W 1881 roku Imber zamieszkał w stolicy Imperium Osmańskiego, Konstantynopolu. W tym czasie zaprzyjaźnił się z brytyjskim dyplomatą i podróżnikiem, sir . W listopadzie 1882 roku razem z Olifantem i jego żoną przyjechał do Palestyny. Został osobistym sekretarzem i tłumaczem Olifanta. Uczył ich oboje języka hebrajskiego, a samemu poznawał język angielski. Mieszkali w wynajętej willi w Niemieckiej Kolonii w Hajfie, a upalne lato spędzali w pobliskiej wiosce Dalijat al-Karmil. W okresie tym Imber zwiedził żydowskie kolonie Riszon le-Cijjon, Zichron Ja’akow, Gederę, Rosz Pinę, Petach Tikwa i inne. Pisał optymistyczne piosenki dla pionierów. Niektóre z nich zyskały dużą popularność i były śpiewane przez osadników w całym kraju. Latem 1883 roku zaczął publikować swoje wiersze, artykuły i satyry w hebrajskim czasopiśmie „He-Chawacelet” (hebr. החבצלת), a następnie w „Ha-Cwi” (hebr. הצבי). Gdy w 1884 roku przebywał w Jerozolimie, rozchorował się. W czasie rekonwalescencji wynajął na trzy miesiące pokój w kolonii Riszon le-Cijjon i zapoznał się bardzo dokładnie z położeniem pionierów. W efekcie oskarżył barona Edmonda Jamesa de Rothschilda o lekceważącą postawę wobec osadników. W swoich artykułach wyraził także gniew na biurokrację i przestępstwa popełniane przez urzędników.