Doszło wówczas do kontrowersji między nim a poetą Eliezerem ben Jehudą. W międzyczasie Imber na krótki czas otworzył sklep w Hajfie. W 1885 roku odbył podróż do Egiptu. Z powodu jaglicy był przez dwa miesiące w szpitalu, po czym na wieść o śmierci Alice Olifant (żony sir Laurence’a) powrócił do Palestyny. Olifant postanowił wówczas powrócić do Anglii. Jego wylot pozostawił Imbera bez wsparcia finansowego. Usiłował utrzymać się publikując w gazecie „He-Chawacelet” swoje wrażenia z wizyty w Egipcie – Podróż do Egiptu.
W 1886 roku wydał w Jerozolimie swój pierwszy tom poezji zatytułowany Gwiazda poranna (hebr. ברקאי, Barkai). W zbiorze tym znajdował się wiersz zatytułowany Nasza nadzieja, którego pierwsza wersja powstała już w 1878 roku w Rumunii. Kilka lat później wiersz został przyjęty jako hymn ruchu syjonistycznego Chowewej Syjon. Podczas Pierwszego Kongresu Syjonistycznego w Bazylei w 1897 roku pieśń ta stała się hymnem Światowej Organizacji Syjonistycznej. Muzykę, opartą na motywach melodii ludowej, ułożył , imigrant z Mołdawii. Później słowa pieśni zmodyfikowali osadnicy z Riszon le-Cijjon. Gdy w 1948 roku proklamowano powstanie państwa Izrael, pieśń Hatikwa została hymnem państwowym.