thumb|Osteonekroza lewej szczęki u pacjenta z przewlekłą niewydolnością żylną Martwica kości szczęki i żuchwy, osteonekroza szczęki i żuchwy, ONJ (od ) – rzadkie schorzenie charakteryzujące się klinicznie odsłonięciem obszaru kości żuchwy, szczęki i/lub podniebienia, niegojącym lub źle gojącym się przez 6–8 tygodni.
Etiologia Udowodniono związek martwicy kości szczęki i/lub żuchwy z przyjmowaniem bisfosfonianów. Bisfosfoniany, zawierające azot, są szeroko stosowane w leczeniu przerzutów nowotworów do kości, prewencji i leczeniu osteoporozy (alendronian p.o., risedronian p.o., ibandronian, p.o. i i.v.), choroby Pageta kości (palmidronian i.v., alendronian p.o. i risedronian p.o.) oraz krótkotrwałym leczeniu ostrej hiperkalcemii (kwas zoledronowy i.v. i pamidronian i.v.). Związki te hamują czynność osteoklastów i zmniejszają ich liczbę w tkance kostnej.
Rozpoznanie Rozpoznanie stawiane jest na podstawie badania klinicznego, aczkolwiek może być tu pomocna tomografia komputerowa głowy.