Polega na wybraniu w drzewostanie drzewa o cechach pośrednich dla innych drzew i na podstawie jego wymiarów obliczenia masy i rodzajów sortymentów do pozyskania.
Historia szacunku brakarskiego Jedne z pierwszych wzmianek o sposobie na wycenę drzew i drzewostanów odnaleźć można w pierwszej instrukcji o sposobie „prowadzenia” lasu, stworzył ją kanclerz wielki koronny Andrzej Zamoyski (dwie instrukcje dla swych leśniczych w 1775 dla klucza Krzeszów i 1784 dla Klucza Cieszanów). W gospodarce leśnej w dobrach Radziwiłów na Wileńszczyźnie, prowadzonej przez generalnego łowczego Michała Mackiewicza (koniec XVIII w.) stosowano już kolej rębu w wysokości 59–60 lat. Gospodarz – Michał Mackiewicz uzasadniał wprowadzenie kolei rębu oszczędnością lasu i cenniejszych drzew.
Dużym postępem w leśnictwie było odłączenie gospodarki rolnej od leśnej. Kroki ku temu poczynił generalny administrator ekonomii królewskich (grodzieńskiej, mohylowskiej i szawelskiej) na Litwie – Antoni Tyzenhaus. Rozpoczął on pomiary dóbr ziemskich w 1765 r. W tym celu założył szkołę mierniczą dla kilkudziesięciu uczniów.