Bracia plymuccy preferują proste określenia, takie jak „chrześcijanie”, „święci”, „bracia” itp. Każde z tych określeń odnosi się do wszystkich chrześcijan jako dzieci Bożych. Unikają nazw denominacyjnych, uważając je za barierę dla praktycznej jedności wszystkich chrześcijan.
W zdecydowanej większości są przeciwni ruchowi ekumenicznemu – definiowanemu jako bezpośrednie dążenie do jednoczenia się wyznań chrześcijańskich – uznając, że bardziej skuteczne jest osobiste posłuszeństwo Biblii, którego skutkiem będzie praktyczna jedność z wszystkimi, którzy są „prawdziwymi chrześcijanami”.
Zazwyczaj bracia plymuccy wyrażają przekonanie, że każdy wierzący w Jezusa Chrystusa jest członkiem Ciała Chrystusa i jako taki ma prawo uczestniczyć w łamaniu chleba, jeśli jego życie jest wolne od postępowania, które publicznie znieważa Boga. Z tego powodu odrzucają denominacyjne nazwy, które mogłyby wykluczać kogokolwiek z członkostwa w Ciele Chrystusa.
Zasady przynależności – członkostwa Jak w większości wyznań protestanckich, również w przypadku braci plymuckich funkcjonuje powiedzenie: Bóg nie ma wnuków.